Zadziwiające jak wielki i nieogarnięty jest świat. Jaką potęgą jest internet i telefon. Tworzę pewną myśl, ktoś kilkaset lub nawet kilka tysięcy kilometrów ode mnie myśli to samo i też to publikuje. Na dodatek w innym języku. Już Platon głosił
"Myślenie duszy to rozmowa z samym sobą."
Zaczynam myśleć, że w gruncie rzeczy w ogóle się od siebie nie różnimy, liczy się jedynie siłą z jaką pedałujemy na naszym rowerze życia. Ale jak dobrze, że możemy dzielić się tą wiedzą, łączyć siły. Pozostaje jednak pytanie, czy to łączenie daje pozytywne czy negatywne skutki? Ile jest w stanie wymyślić człowiek odizolowany kompletnie od świata, a ile ten w grupie i czy na prawdę praca grupowa jest w stanie dać lepsze skutki niż ta samodzielna? Szczerze powiem, że presja otoczenia nie zawsze sprzyja zdrowemu rozwojowi. Coraz ciężej też o dobrego mentora, a przynajmniej o informacje o nim. Szkolnictwo nie gwarantuje już praktycznie żadnej wiedzy poza bezużyteczną liczbą liczb we wszystkich kontekstach z wydumanymi definicjami, więc gdzie szukać prawdy?
Dobrym sposobem jest użycie chemii mózgowej... Nie, to nie jest nowy dział programu podstawowego (!!!) Podczas wysiłku fizycznego (tak jak i podczas zażywania środków odurzających) nasz organizm wytwarza hormony szczęścia które usprawniają mózg. Taką formą ekspresji jest chociażby taniec, bieg, seks lub chociażby przykładowa jazda na rowerze. Może dość kontrowersyjny pogląd zaprezentował w swojej powieści "Nagi lunch" XX wieczny pisaż i poeta amerykański (przez pewien czas uzależniony od narkotyków) William S. Burroughs
"Nie istnieje żadne uczucie osiągalne za pomocą narkotyków, którego nie można by doznać bez ich używania"
Niestety trzeba stwierdzić, że chociażby wywieszał to stwierdzenie przed każdą salą lekcyjną lub też wykładową to i tak nikogo nie zachęci do zapisania się na kurs tańca, wyjścia na rower czy też przebiegnięcia paru kilometrów. Musimy sobie uświadomić, że nasze zdrowie psychiczne jest warunkowane przez zdrowie fizycznie, które kształtujemy sami. A kształtowanie wspierają inspiracje i marzenia. Recepta? Być może znajdziesz ją w tym cytacie. Duński filozof, poeta romantyczny i teolog Søren Kierkegaard, zwany "Sokratesem Północy" powiedział:
"Gdybym miał powiedzieć, czego sobie życzę, wyznałbym, że nie pragnę zamożności ani władzy, ale owej pasji, która sprawia, że - wiecznie młody i żarliwy - wszystko uznałbym za możliwe. Przyjemności rozczarowują, natomiast możliwości - nigdy"
inspired by K.P
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz